ارسال به دوستان
کد خبر : 26717
تاریخ انتشار : 5/8/2013 8:19:00 AM

نـماز جمعـه

مفهوم ولایت و سرپرستی مومنین توسط خدای متعال

خطیب: معاون فرهنگی مرکز اسلامی هامبورگ - حجت الاسلام والمسلمین شاه آبادی
بسم الله الرحمن الرحيم الحمد لله ربّ العالمين و الحمد لله الذی لا مُضادّ له في مُلكه و لا مُنازِعَ لَهُ في

خطیب: معاون فرهنگی مرکز اسلامی هامبورگ - حجت الاسلام والمسلمین شاه آبادی

مفهوم ولایت و سرپرستی مومنین توسط خدای متعال

بسم الله الرحمن الرحيم

الحمد لله ربّ العالمين و الحمد لله الذی لا مُضادّ له في مُلكه و لا مُنازِعَ لَهُ في أمره. الحمدالله الذی لا شريك لَهُ في خلقه ولا شبيه لَهُ في عَظَمَتِه (جزء من دعاء الإفتتاح) وصلّی الله علی سيدّنا ونبيّنا محمّد صلّی الله عليه وعلی آله الطاهرين واصحابه المنتجبين.

عبادالله ! أُوصيكم و نفسي بتقوی الله و اتّباع امره و نهیه.

بی­شک تقدیر زندگی همه موجودات عالم از انسانها و غیر انسانها و مومنین و غیر مومنین، تنها به دست پروردگار است. امّا همچنانکه در آیات قرآن­کریم اشاره شده است، سرپرستی مومنین به وسیله خدای یگانه صورت می­پذیرد « الله ولیّ الذین آمنوا » و زندگی کفّار به دست طاغوت سرپرستی و اداره می گردد « والذین کفروا أولیاءهم الطاغوت ». این سرپرستی به معنای نفی قدرت و اراده و اختیار انسانها و آثار اعمال خیر و شر آنها نیست؛ بلکه بر عکس با توجه به اینکه بشر در انجام اعمال خوب و بد و انتخاب مسیر خوشبختی یا شقاوت، مختار است، نیازمند سرپرستی و راهنمائی است.

منتها بر اساس نوع اختیاری که انسانها دارند، سرپرست و ولی ایشان متفاوت می­گردد. کسانیکه ایمان آورده اند و در مقابل حق خضوع کرده اند، به وسیله خداوند متعال هدایت می­شوند « والله ولی المومنین» و با توجه به رفتار و گفتار و میزان ایمان و عقیده شان به نحوی تقدیر و سرنوشت آنان رقم می­خورد که در مسیر سعادت ثابت قدم بمانند و در نهایت از تاریکی های دنیا و زشتی خطاها به روشنائی، بهشت و لقاء پروردگار رهنمون شوند «یخرجهم من الظلمات الی النور ».

امّا کسانیکه با تکبر، حق را منکر شده و به خدای یکتا کافر گردیدند، از سایه سرپرستی و ولایت خدای متعال، خارج و تحت سرپرستی همان کسانی در می­آیند که به آنها دل خوش کرده بودند. اولیاء طاغوت این افراد را با دعوت به گناهان و جلوه گری­های باطل، به بیهودگی سوق می­دهند و راه معصیت را برایشان تزیین می­کنند و در نهایت ایشان را به تاریکی گناه و خشم و غضب خالق یکتا رهنمون می­گردند« یخرجونهم من النور الی الظلمات اولءک اصحاب النار هم فیها خالدون».

نمونه ای از ولایت الهی

در روایتی از امام صادق(ع) نقل شده است که فرمودند: من از کار مؤمن در تعجبم که چگونه هرچه خداوند برای او مقدّر میکند خیر و مصلحت او در آن است. اگر بیماری برای او رقم بخورد، مصلحت وی در آن است و اگر سلامتی سرنوشتش باشد، باز هم خیر و صلاح او در آن است. اگر روزی او وسیع شود، به مصلحت اوست همانطور که اگر فقر و نداری همنشین او شود برای او خیر است. توضیح مطلب اینگونه است که با توجه به شناختی که خداوند از بندگان مومنش دارد و همچنین با توجه به طاعات و عبادات و همچنین معاصی و اشتباهات آنان، امور را طوری تنظیم می فرماید که مومن بار گناهانش کم شده، زمینه برای انجام طاعت وعبادت وی فراهم گردد و در نهایت که از دنیا می­رود با نامه اعمالی ارزشمند به بهشت ابدی و رحمت الهی وارد گردد.

به عنوان مثال مومنی که مشغول لذات دنیوی شده و آرام آرام از یاد خداوند غافل گردیده، خداوند برای او گرفتاری در مال یا اولاد یا زندگی او تقدیر می­کند تا او دوباره به مسیر اصلی باز گردد و یادش بیاید که در این دنیا همچون مسافر غریبی است که به زودی باید آنجا را ترک نماید، لذا به فکر توشه برای ادامه سفر می افتد. یا اینکه برای مومنی که امتحان­های قبلی را به خوبی پشت سرگذاره، امکانات مالی خوبی برای او فراهم می­آورد تا ضمن اینکه او را دوباره می­آزماید، زمینه ای را برای انجام اعمال خیر بیشتر برای او فراهم آورد تا به عنوان مثال از برکات مادّی و معنی سفر حج بهره مند شود.

آثار اعتقاد به ولایت الهی و سرپرستی الله بر مومنین

در صورتیکه مومنین به این مسأله بسیار مهم توجه داشته باشند زندگی برایشان بسیار آسان و همراه با آرامش و لذت خواهد گردید. چرا که به راحتی به انجام وظائف خویش مشغول می شوند و همه امورشان را به خدای بزرگ و سرپرست قدرتمند[1] و مهربانشان می سپارند و با توکل بر او به زندگی و تلاش روزانه خود می­پردازند. در سختی­ها و ناملائمات، بی­تابی نمی­کنند و در خوشی ها و لذت ها افراط و غفلت نمی کنند. خود را در محضر خدا می بینند و ارتباط لحظه به لحظه با خالق هستی برقرار می کنند و دائم به یاد او هستند. گوئی که در امور زندگی با یک دوستی دانشمند و عزیز و صمیمی مشاوره می گیرند و به کمک او دلگرم هستند. انّ الله یدافع عن الذین آمنوا به تحقیق خداوند از کسانی که ایمان آورده اند حمایت و دفاع می­کند.

خروج از ولایت الهی

همراهی با گروهی که به صورت خاص مورد توجه هستند و خدمات ویژه برای ایشان در نظر گرفته شده، مخصوصاً در دنیایی که پر از فراز و فرود هست و سختی ها و ناملایمات غیر مترقبه اتفاق می افتد، امتیاز ویژه ای است که به هیچ وجه جدا شدن از ایشان به صرفه نیست.

کسانی که مزهء همراهی با این گروه را چشیده اند همواره باید مراقب باشند تا مبادا به هر دلیلی از این جمع دور بیفتند. متاسفانه در برخی شرائط، مومن دیگر لیاقت این سرپرستی و راهنمائی ویژه را ندارد که این شرائط به تفضیل در آیات و روایات بیان گردیده است. یکی از این شرائط آنجائی است که شخص از مومن دیگر غیبت می کند . در این صورت شخص از ولایت الهی خارج شده و از این نعمت محروم می گردد.

در کتب شریف کافی روایت است که « من روی علی مومن روایة یرید بها شینه و هدم مروءته لیسقط من اعین الناس اخرجه الله من ولایته الی ولایة الشیطان فلا یقبله الشیطان » کسی که سخنی را بگوید با این هدف که هتک مسلمانی باشد تا او را در چشم مردم ساقط کند، از ولایت خدا خارج شده و حتی شیطان هم او را نمی پذیرد.

از خداوند متعال خواستاریم که هیچگاه ما را از ظل عنایات خود بیرون نگرداند.

والسلام علیکم

 

[1]  رب المشرق و المغرب لا اله الا هو فاتخذه وکیلا


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :