ارسال به دوستان
کد خبر : 40290
تاریخ انتشار : 12/14/2013 12:59:00 PM

خطیب: امام مسجد و مدير مرکز اسلامی هامبورگ

اسلام شناسی 95 اسلام و صلح و امنيت 2

اسلام زماني كه از صلح و امنيت سخن به ميان مي آورد، آن را محدود به توقّف و یا نبود جنگ ها در میان انسان ها نمی­ داند. بلکه دایره صلح و امنیت در اسلام بسیار گسترده است و هر آنچه مي تواند صلح و آشتي و امنیت به وجود آورد را در بر مي گيرد. بنابراین از دیدگاه اسلام، فقر و بي عدالتي اجتماعي، تبعيض نژادي، ستم، گمراهي در جامعه و خيلي از موارد ديگر، ممكن است موجب ناامني گردد و حتي به صلح آسيب رسانده و بي ثباتي را در جامعه افزايش دهد.

 

بسم الله الرحمن الرحيم

 

الحمد لله ربّ العالمين و الحمد لله الذی لا مُضادّ له في مُلكه و لا مُنازِعَ لَهُ في أمره. الحمدالله الذی لا شريك لَهُ في خلقه ولا شبيه لَهُ في عَظَمَتِه (جزء من دعاء الإفتتاح) وصلّی الله علی سيدّنا ونبيّنا محمّد صلّی الله عليه وعلی آله الطاهرين واصحابه المنتجبين.

عبادالله ! أُوصيكم و نفسي بتقوی الله و اتّباع امره و نهیه.

اسلام زماني كه از صلح و امنيت سخن به ميان مي‌آورد، آن را محدود به توقّف و یا نبود جنگ ها در میان انسان ها نمی­ داند. بلکه دایره صلح و امنیت در اسلام بسیار گسترده است و هر آنچه مي‌تواند صلح و آشتي و امنیت به وجود آورد را در بر مي‌گيرد. بنابراین از دیدگاه اسلام، فقر و بي عدالتي اجتماعي، تبعيض نژادي، ستم، گمراهي در جامعه و خيلي از موارد ديگر، ممكن است موجب ناامني گردد و حتي به صلح آسيب رسانده و بي ثباتي را در جامعه افزايش دهد.

همچنین بسيار روشن است كه امنيت فردی و روانی، صلح و امنیّت داخلی و خارجی و هر آنچه كه بتواند آرامش و صلح را به جامعه بازگرداند، از نيازهاي مهم و اوّلي هر فرد و جامعه‌اي است. البته در جوامع بشري عده‌اي شعار لزوم برقراری امنیت را سر مي‌دهند، اما آنچه در مقام عمل انجام می گیرد، با آنچه گفته شده و شعار داده می شود متفاوت است.

 اميد است امنيت و آرامش ـ به عنوان نياز اوّلي هر فرد و جامعه ـ در تمام مراتب خود در كل جوامع بشري محقق يابد.

البته مهم‌ترين نكته‌اي كه همگان در برقراری امنیت بايد به آن توجه كنند شناخت حد و حدود خود است؛ زيرا اگر كسي يا گروهي از حدود خود تجاوز و تعدي نمايد، نظام فردي و جمعي جامعه با بي ثباتي و نا امني مواجه خواهد گرديد. علاوه بر این، جامعه بايد به سمتي برود كه همه انسان‌ها از زن و مرد، احساس امنيت كنند و هيچ واهمه‌اي در آنها وجود نداشته باشد. در روايات اسلامي به گستردگي امنيت جامعه در نظام تكوين و تشريع اشاره شده است، به گونه‌اي كه اگر پيرزني ناتوان است، بخواهد از شرق تا به غرب عالم سفر نمايد، بايد در طول مسير تا حدی براي او امنيت برقرار باشد که هيچ كس به خود اجازه تعرض و مزاحمت به او را ندهد[1] و همچنین در روايات آمده است كه زمانی خواهد رسید که در ميان حيوانات هم، نوعي زيست مسالمت آميز پديد مي‌آيد.[2]

با مراجعه به متون اسلامي اين جمع‌بندي به دست مي‌آيد كه اسلام ابعاد گوناگون امنيت را مورد تاكيد قرار مي‌دهد: امنيت بيروني و دروني، طبيعي و تكويني، جهاني، كشوري، اجتماعي و فردي.

 امنيت و آرامش از جمله امور مهمي است كه در دعا و راز و نياز با خدا در رديف خواسته‌هاي نخست از خداي متعال است؛ چنانچه در دعاي حضرت ابراهيم(ع) در قرآن كريم اينچنين آمده: «وَ إِذْ قالَ إِبْراهيمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِر»[3] (پروردگارا اين شهر را امن قرار ده و مردم آن را از ميوه‌ها روزي ده، آنان كه به خدا و قيامت ايمان آوردند). و بسيار روشن است كه خواسته آن حضرت با توجه به آن مقام عالي توحيدي، چه از امور تكويني باشد و چه از امور تشريعي، نشانه اهميتي است كه آن بزرگوار براي موضوع امنيت قائل است. همچنین از امام حسن(ع) نقل شده كه رسول اكرم(ص) ميان دو ركعت اوّل نماز ظهر مي‌خواندند: «اللَّهُمَّ وَ أَسْأَلُكَ السَّعَةَ وَ الدَّعَةَ وَ الْأَمْنَ وَ الْكِفَايَةَ وَ السَّلَامَةَ وَ الصِّحَّة»[4] (پروردگارا از تو گشايش و راحتي و امنيت و كفايت و سلامت را خواهانم). از متن و محتواي روايت استفاده مي‌شود كه مقصود آن حضرت امنيت جاني از خطر دشمن است و نه ايمني از خطرهاي آخرت؛ زيرا خواسته های حضرت در این دعا، خواسته های ظاهري و مصاديق دنيوي نعمت می باشد. البته معنی چنین درخواستی آن نیست که در آخرت امنيت وجود نداشته باشد و يا امنيت در آخرت از خواسته‌هاي انسان نباشد؛ بلكه بر اساس آنچه از آيات و روايات استفاده مي‌شود، در بهشت هم امنيت وجود دارد و بلكه از بارزترين نعمت‌هاي بهشت امنيت معرفي شده است. زیرا اميرمومنان پس از بازگشت از صفين در وصيتي كه درباره اموال خويش مي‌كند چنين مي‌نويسد: «هَذَا مَا أَمَرَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ فِي مَالِهِ ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ لِيُولِجَهُ بِهِ الْجَنَّةَ وَ يُعْطِيَهُ بِهِ الْأَمَنَة»[5] (اين است آن چه بنده خدا علي بن ابي طالب اميرمومنان براي كسب رضايت و توجه الهي درباره دارايي خود دستور انجام دادن آن را مي‌دهد، تا او را وارد بهشت كرده در قبال آن، امنيت بدو عطا كند).

پس امنيت داراي مراتبی است که هم در دنيا امکان تحقق آن وجود دارد و هم در آخرت براي بهشتيان محقق است؛ همچنین انسان ها مي‌توانند همه نوع امنيت در دنیا را  از خداي متعال درخواست نمایند و افراد جامعه هم بايد درصدد رسيدن به آن باشند. البته حاكمان هم بايد زمينه و ابعاد گوناگون برقراری امنيت براي انسان‌ها را فراهم سازند.
تصــاویر بیشتر



[1] . «حتي تخرج العجوزه الضعيفه من المشرق تريد المغرب لا ينهيهما احد». بحارالانوار، ج 52، ص 345.

[2] . و ترعي الشاه و الذئب في مكان واحد و يلعب الصبيان بالخيات و العقارب و لا تفرهم بشي و يذهب الشر و يبغي الخير،  بحار، ج 52، ص 519، سليمان كامل، ج 2، ص 64، صافي گلپايگاني.

[3] . بقره، 125.

[4] . بحارالانوار، ج 87، ص 65.

[5] .  نهج البلاغه، نامه 24.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :