ارسال به دوستان
کد خبر : 58259
تاریخ انتشار : 8/30/2014 2:33:02 PM

جشن میلاد حضرت فاطمه معصومه (س) در مرکز اسلامی هامبورگ

http://fa.izhamburg.de/Files/141/Image/ArticleSmallPic/1393/6/5/f588b999a7934094a02286221881e009.jpg


همزمان با ایام خجسته میلاد کریمه اهل بیت حضرت فاطمه معصومه (س) مراسم جشنی در روز پنجشنبه 28 آگوست در مرکز اسلامی هامبورگ برگزار گردید.

این مراسم شامل برنامه های تلاوت قرآن کریم، قرائت دعای کمیل و مولودی خوانی و نیز برنامه سخنرانی بود.

در این مراسم حجت الاسلام والمسلمین انصاری، معاون فرهنگی و اجتماعی مرکز اسلامی، ضمن تبریک این میلاد خجسته به مقام و جایگاه والای حضرت معصومه (س) اشاره نموده و افزودند: حضرت معصومه (س) امام زاده ای است که زیارت­نامه مأثور از امام معصوم (ع) دارد. در زیارت نامه ایشان که از حضرت رضا (ع) رسیده است، حضرت معصومه (س) به عنوان شفیعه روز جزاء معرفی شده و آمده است: (یا فاطِمَةُ اِشْفَعى لى فِى الْجَنَّةِ) .

در بخش دیگری از این زیارت نامه آمده است:

(اَللّْهُمّ اِنى اَسْئَلُكَ أَنْ تَخْتِمَ لى بِالسَّعادَةِ فَلا تَسْلُبْ مِنّىِ ما أَنَا فیهِ، وَلاحُولَ وَ لا قُوَة إِلا بالّله الْعَلِىِّ الْعَظیم) . یکی از نکات مهم در این بخش از زیارت نامه اینست که از خدا بخواهیم پایان کار ما ختم به سعادت شود.؛ چراکه نمونه های بسیاری در طول تاریخ وجود دارد که شروع سعادتمندی داشته اند ولی در پایان کار شقاوت­مند شده اند. بر عکس افرادی که در طول زندگی عملکرد نامناسب داشته اند ولی در پایان عمر توبه کرده و سعادتمند شده اند. نمونه هایی مثل "زیبر" که از اصحاب خاص پیامبر به شمار می رفتند و خدمات بسیار ارزنده ای برای اسلام انجام داده بودند اما در پایان کار در جنگ جمل مقابل علی بن ابی طالب(ع) صف آرایی کرد. بر عکس او، حرّ بن یزید ریاحی که آب را بر کاروان امام حسین(ع) بسته بود در پایان کار خود را نجات داد و پایان کارش به سعادت منتهی شد.

ایشان در بخش دیگری از سخنانشان با اشاره به روایتی از پیامبر(ص) به علائم شقاوت و سعادت انسان اشاره نموده و افزودند: پیامبر اکرم (ص) می فرمایند:

علامات الشَّقَاوَةِ أربعة: نسيان الذنوب الماضية و هي عندالله محفوظة و ذكر الحسنات الماضية و لايدري أقبلتْ أم رُدَّت و نظره إلى من فوقه في الدنيا و نظره إلى من دُونه في الدين.

از نشانه های شقاوت انسان چهار چیز است: 1ـ فراموش کردن گناهان گذشته درحالیکه آن گناهان در نزد خداوند متعال محفوظ هستند 2ـ یادآوری اعمال نیک گذشته درحالیکه آدمی نمی داند این اعمال نزد خداوند مقبول است یا مردود 3ـ در زندگی دنیا به افراد بالاتر از خود (از جهت ثروت و جاه و .. ) نگاه کردن و 4ـ در امور دین به پایین دستی خود نگاه نمودن.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :