ارسال به دوستان
کد خبر : 75055
تاریخ انتشار : 5/23/2015 11:50:58 AM

اسلام شناسی 146 ــ اسلام و حقوق بشر 22

جایز نیست هیچ فردی از انسانها را مورد آزمایشهای طبی و علمی قرار داد، مگر با رضایت خود او و مشروط بر اینکه سلامت و زندگی او در معرض خطر قرار نگیرد و وضع قوانین استثنایی که امور ممنوعه فوق را در اختیار سلطه های اجرائی قرار بدهد نیز جایز نیست.

 خطیب: آیت الله دکتر رمضانی امام و مدیر مرکز اسلامی هامبورگ
تاریخ: 22.05.2015

 http://fa.izhamburg.de/files/141/Image/Articles/1393/6/28/3073402041ad447a95afbbd8bd9b6184.jpg

 بسم الله الرحمن الرحيم

الحمد لله ربّ العالمين و الحمد لله الذی لا مُضادّ له في مُلكه و لا مُنازِعَ لَهُ في أمره. الحمدالله الذی لا شريك لَهُ في خلقه ولا شبيه لَهُ في عَظَمَتِه (جزء من دعاء الإفتتاح) وصلّی الله علی سيدّنا ونبيّنا محمّد صلّی الله عليه وعلی آله الطاهرين واصحابه المنتجبين. 

عبادالله ! أُوصيكم و نفسي بتقوی الله و اتّباع امره و نهیه.


اسلام بر حقوق انسان از هر جهت تأکید کرده و به همین جهت برای حفظ حقوق مادی و معنوی انسان قوانین و احکام زیادی را وضع کرده است. بنابراین آنچه در ماده 5، 9، 11 و 15 اعلامیه جهانی حقوق بشر درباره منع شکنجه و مجازات و یا حبس، توقیف و تبعید ظالمانه و خودسرانه آمده است، مورد تأئید اسلام می باشد. در ماده 5 این اعلامیه آمده است «هیچ کس را نمی توان تحت شکنجه یا مجازات یا رفتاری قرار داد که ظالمانه و یا برخلاف انسانیت و شؤون بشری یا موهن باشد». در ماده 9 آمده «احدی نمی تواند خودسرانه توقیف، حبس یا تبعید شود» و در ماده 11 آمده است «همچنین هیچ کس به علت ارتکاب عملی یا خودداری از عملی محکوم نخواهد شد، مگر وقتی که آن کار به موجب قوانین ملی یا بین المللی در هنگام ارتکاب، جرم محسوب باشد» و نیز «هیچ کسی به مجازاتی بیش از مجازات مقرر در هنگام ارتکاب جرم محکوم نخواهد شد»

بسیار روشن است که اسلام بازداشت انسان را بدون علّت قانونی ممنوع شمرده است؛ چه اینکه تبعید کردن و یا کیفر دادن و مجازات را بدون علت شرعی یا قانونی ممنوع دانسته، مگر آنکه کسی به عنوان مجرم شناخته شود و به اقتضای جرمش کیفری را برای آن در نظر گیرند. همچنین شکنجه اعم از بدنی و روانی ممنوع دانسته شده و بلکه هرگونه آزاری که موجب ذلت و مخالف کرامت انسانی باشد جرم دانسته می شود.  به همین جهت در ماده 4 اعلامیه حقوق بشر از دیدگاه اسلام توضیح داده شده که «بازداشت انسان، محدود ساختن آزادی او، تبعید یا کیفر دادن او بدون علت شرعی جایز نیست و هیچ انسانی را نمی توان شکنجه بدنی و یا روانی نمود و یا هر نوع آزاری که موجب ذلّت او شده و قساوت بار و یا مخالف کرامت انسانی باشد به وی ایراد نمود». همچنین «جایز نیست هیچ فردی از انسانها را مورد آزمایشهای طبی و علمی قرار داد، مگر با رضایت خود او و مشروط بر اینکه سلامت و زندگی او در معرض خطر قرار نگیرد و وضع قوانین استثنایی که امور ممنوعه فوق را در اختیار سلطه های اجرائی قرار بدهد نیز جایز نیست

بسیار روشن است آنچه که در این ماده درباره حق آزادی، حق حیات و حق کرامت آمده است، از مهمترین اصول انسانی است که اسلام بر آن تأکید جدّی دارد؛ ولی متأسفانه در طول تاریخ بسیاری از این حقوق زیر پا گذاشته شده و گویا هر کسی این مواد را به میل خود تفسیر می کند و یا اینکه اصلاً آنها را قبول ندارد؛ زیرا بسیار گزارش می شود که انسانها بدون اینکه گناهی را مرتکب شده باشند، تحت شکنجه بدنی و یا روانی قرار می گیرند و نیز افراد بی گناهی از زن و کودک کشته می شوند، بدون آنکه از آن جلوگیری شود و یا نسبت به همه این ظلمها و ستمها اعتراضی شود.


لازم به ذکر است علاوه بر آنکه اسلام به شدت از حقوق فردی افراد به عنوان یک انسان و شهروند دفاع می کند، به حقوق اجتماعی انسانها نیز توجّه عمیق دارد و این نکته تا حدی در برخی از مواد حقوق بشر از دیدگاه اسلام آمده است. برخی از این مواد زندگی در محیط پاکیزه و سالم را یکی از حقوق اساسی انسان دانسته و حتی دولت و جامعه را موظف می کند که محیط زیست را از هرگونه آلودگی پاک نماید، خواه محیط شهری و خواه محیطهای خارج از شهرها که آلودگی آنها به محیط آبادیهای مورد استفاده انسانها ضروی بزند. حتی این الزام محیط دریاها و فضاها که به حیات و زندگی انسانی مرتبط می شود را در بر می گیرد؛ به این معنی که کسی و یا گروهی و یا قدرت حاکمه ای حق ندارد محیط دریاها و فضا و هر محیط دیگری را فاسد کند. ولی گاهی گزارش می شود برخی کشورها این حق را برای خود ایجاد می کنند که محیطها را آلوده و فاسد کنند و متأسفانه جامعه بشری همواره مواجه با این تهدیدها و آفتها می شود و در بسیاری از مواقع ضرو و آسیب آن به انسانهای ضعیف و بی دفاع وارد می شود. تأسف بار اینکه امروزه از سلاحهای شیمیایی و مخرب برای کشتن انسانها استفاده می شود و کسی جلوی استفاده کنندگان از این سلاحها را نمی گیرد. یا اینکه همه می گویند کسی حق ندارد از این سلاحهای مخرب شیمیایی و خطرناک داشته باشد، ولی ظاهرا این نوع قوانین برای غیر خودشان می باشد. دین مقدس اسلام استفاده از هر نوع سلاح شیمیایی و مخرب را تحریم کرده و حتّی اجازه ساخت آن را به کسی نمی دهد؛ چه اینکه علمای بزرگ اسلام بر این تحریم تأکید دارند. امید است جامعه بشری به مرحله ای برسد که صلح و آرامش و امنیت را به معنای واقعی تجربه نماید و زندگی مسالمت آمیز بر مبنای رحمت الهی را مشاهده کند.





نظر شما



نمایش غیر عمومی