ارسال به دوستان
کد خبر : 80647
تاریخ انتشار : 8/13/2015 7:55:08 PM

گزارش مراسم بزرگداشت شهادت حضرت امام جعفر صادق علیه السلام

همزمان با شام شهادت ششمین نور سرمدی و احیاگر مذهب تشیّع، حضرت امام جعفر صادق علیه السلام مرکز اسلامی هامبورگ صحنه­ حضور مسلمانان و عاشقان اهل بیت عصمت و طهارت (ع) بود که با برپایی مراسم سوگواری و عزاداری، مراتب ارادت خود را به آن امام همام ابراز داشتند.

این مراسم که در تاریخ  سه شنبه 11 آگوست 2015 برگزار گردید، شامل برنامه های تلاوت قرآن کریم، ذکر مصیبت و توسّل به خاندان اهل البیت (ع) و نیز برنامه سخنرانی و بیان فضایل و رذایل اخلاقی از منظر آن امام همام بود.




در این مراسم آیت الله رمضانی، امام و مدیر مرکز اسلامی هامبورگ به ایراد سخنرانی پرداختند.
ایشان ضمن تسلیت به مناسبت شهادت امام جعفر صادق(ع) در بخشی از سخنانشان به مقام رفیع عملی و معنوی آن­ حضرت اشاره کرده و افزودند: خدا را شاکریم که ما را پیرو مکتب جعفری و صادق آل محمّد(ص) قرار داده است. آن شخصیت جلیل القدری که بزرگان ما افتخارشان اینست که کلمات و عبارات ایشان را بر زبان آورده با آن ارتباط دارند. از جناب شیخ مفید نقل است که می­فرمود: همه علما متفق القول هستند که به مثل امام صادق(ع) کلمات و احادیثی از ائمه اطهار (ع) نقل نشده است. امام صادق(ع) از چنان احاطه علمی و معنوی برخوردار بودند که ایشان نیز همچون جدّ بزرگوار خود حضرت علی(ع) ندای سَلونی قبلَ اَن تَفقِدونی سر می­داد. اینکه فردی ادّعای علم نامتناهی داشته باشد و به صراحت اعلام کند که از هر آنچه دلتان می خواهد بپرسید! سخنی است که فقط از این خاندانِ متصل به علم الهی می تواند صادر شود. امّا متأسفانه در طول تاریخ همواره علما، دانشمندان و بزرگان دین مورد ظلم و ناسپاسی واقع شده اند و بجای آنکه از سخن و رفتار و کردار و نیز سبک زندگی آنان بهره گیری شود، به لحاظ فیزیکی و یا به لحاظ فکری تحت فشار قرار داده شده اند.



رئیس اتحادیه اروپایی علما و تئولوگ­های شیعه در بخش دیگری از سخنان خود، افزایش علم، دانش و عقلانیتِ جامعه بشری را از مهم­ترین دغدغه­های فکری امام صادق(ع) برشمرده و افزودند: تاکید بر علم و عقلانیت در کلمات آن بزرگوار بسیار زیاد است؛ چرا که علم و عقلانیت در روشن شدن راه و مسیر هدایت جامعه بشری، نقشی اساسی دارد. یک پزشک در جامعه به دنبال نجات مردم و شفای بیماران است. یک متکلّم می خواهد به مردم مساله مبدأ و معاد را معرفی کند. یک حکیم تلاش می کند که جامعه را با حکمت و معرفت صحیح آشنا کند. حال این سوال مطرح است که بهترین کار و وظیفه امام یک جامعه چیست؟! بدون شک تربیت نفوس، مهم ترین برنامه و دستورالعمل امام معصوم(ع) است. پیامبران آمده اند برای اینکه به مردم بگویند عمر کوتاه است و مردم باید با شناخت خود و تربیت خود، این امانت الهی را به درستی به سر منزل مقصود برساند. امام صادق(ع) نیز در فرصتی که در اختیار داشتند که به تربیت نفوس و تربیت شاگردان ممتازی چون زرارة بن اعين، جميل بن صالح و جميل بن درّاج، هشام بن حکم، هشام بن سالم، ابوبصير، جابربن حیان، ابو حمزه ثمالی، ابوالصباح كنانى و... اهتمام داشتند. شاگردانی که امیرمؤمنان علی(ع) در مورد چنین شخصیت­هایی می­فرماید: «هجم بهم العلم علی ­حقیقة البصیرة، و باشروا روح الیقین و استلانوا مااستوعره المترفون و انسوا بمااستوحش منه الجاهلون وصحبوا الدنیا بابدان ارواحها معلقة بالمحل الاعلی. اولئک خلفاء الله فی ارضه والدعاة الی دینه، آه آه شوقاً الی رؤیتهم» آنان با نور دانش به حقیقت ادراک و بصیرت رسیدند و جوهره یقین را با جان خود دریافته اند و آنچه را که بر افراد رفاه طلب دشوار می نمود، راحت و آسان گرفته و با آنچه که نا آگاهان از آن بیم داشتند مانوس شدند. با بدن هایی همنشین دنیا گشتند که روح های آن ها به [قله های رفیع] عالم ملکوت پیوند خورده است. آنان جانشینان خدا در زمین او و دعوت کنندگان مردم به سوی دین اویند. آه! آه! چقدر مشتاق دیدارشان هستم!.




در این میان جناب زرارة بن اعین از آن شخصیت هایی بود که امام صادق(ع) در موردش فرمود: رحم الله زرارة بن أعين، لولا زرارة وَ نظراؤه لاندرست أحاديث أبي؛ خدا رحمت کند زرارة بن اعین را؛ اگر او و نظراتش نبود احادیث پدرم (امام باقر علیه السلام) نابود میشد (وسایل الشیعه، ج27، ص 144)

اما مهم­ترین ویژگی شاگردان مکتب امام صادق علیه السلام، عقلانیت و خردورزی است. امام(ع) به دنبال تربیت شاگردان عالم و عاقل است؛ زیرا اگر جامعه به سمت علم و عقلانیت برود، انسان­ها در همین دنیا می­توانند طعم بهشت را بچشند.

لذا امام جعفر صادق(ع) می فرماید: إِنَّا لَنُحِبُّ مَنْ كَانَ عَاقِلًا فَهِماً فَقِيهاً حَلِيماً مُدَارِياً صَبُوراً صَدُوقاً وَفِيّاً. إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ خَصَّ الْأَنْبِيَاءَ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ فَمَنْ كَانَتْ فِيهِ فَلْيَحْمَدِ اللَّهَ عَلَى ذَلِكَ وَ مَنْ لَمْ تَكُنْ فِيهِ فَلْيَتَضَرَّعْ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لْيَسْأَلْهُ إِيَّاهَا قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا هُنَّ قَالَ هُنَّ الْوَرَعُ وَ الْقَنَاعَةُ وَ الصَّبْرُ وَ الشُّكْرُ وَ الْحِلْمُ وَ الْحَيَاءُ وَ السَّخَاءُ وَ الشَّجَاعَةُ وَ الْغَيْرَةُ وَ الْبِرُّ وَ صِدْقُ الْحَدِيثِ وَ أَدَاءُ الْأَمَانَةِ؛ ما دوستدار کسانی هستیم که عاقل باشند، فهميده و فقيه باشند، حلیم و صبور و اهل مدارا باشند، کسانی­که راستگو و وفادار باشند؛ زيرا خداى عزوجل پيغمبران را بمكارم اخلاق اختصاص داد (يعنى خصال نكوهيده را از آنها دور ساخت) پس ‍ هركه اين مكارم را داشته باشد، بايد خدا را سپاس گزارد و هر كس آنها را نداشته باشد، بايد بسوى خداى عزوجل تضرّع كند و آنها را از او بخواهد. راوى گويد: عرض كردم، قربانت آنها چه صفاتى هستند؟ فرمود: خويشتندارى و قناعت و صبر و شكر و صبر و حيا و سخاوت و شجاعت و غيرت و خوشرفتارى و راستى گفتار و امانتدارى. (اصول كافى ج : 3 ص : 93 رواية :3)

در حدیث دیگری از امام صادق (عليه السلام) نقل است که حضرت فرمودند: «من کان عاقلاً کان له دين و من کان له دين دخل الجنة هرکس عاقل و خردمند باشد دین­دار است و هرکه دین­دار باشد، وارد بهشت می شود» (شیخ حرّعاملي، وسایل الشیعه، ج1، ص11)

در آموزه هاي امام صادق (عليه السلام) سنجش و ارزيابي اعمال انسان ها به میزان عقل آنها منوط شده است، چنانکه سليمان ديلمي به امام (ع) عرض مي کند فلاني در عبادت و ديانت و فضيلت چنين و چنان است، امام (ع) فرمود: عقلش چگونه است؟ گفتم: نمي دانم، حضرت فرمود: پاداش به اندازه عقل است. (ابن شعبه حراني، تحف العقول، ج1، ص12)

در روايت اسحاق بن عمار نیز آمده است که مي گويد به امام صادق (عليه السلام) عرض کردم: « من همسايه اي دارم که نماز خواندن و صدقه دادن و حج رفتنش بسيار است و عيب ظاهري ندارد. فرمود: عقلش چطور است گفتم: خیلی خردمند و عاقل نیست، فرمود: پس با آن اعمال، درجه اش بالا نمي رود. (ابن شعبه حراني، تحف العقول، ج1، ص24)

متاسفانه امروزه ما شاهد آن هستیم که در جامعه حیا کم­رنگ شده است، ادب و تواضع کم­رنگ شده است. اینها بخاطر عدم وجود عقلانیت است والاً انسان عاقل ادب دارد، حیا دارد، منطق دارد. انسان عاقل کمتر از حرف های خود پشیمان می شود، به خلاف انسان جاهل که اوّل حرف می زند بعد فکر می کند و لذا خیلی وقت ها پشیمان می شود.

از امام صادق علیه السلام، منقول است که حضرت فرمودند: وَجَدتُ علمَ الناسِ فی اَربعٍ: اَوّلُها أن تَعرِفَ رَبَّکَ وَ الثّانیةُ أن تَعرِفَ ماصَنَعَ بکَ وَ الثّالثَةُ أن تَعـرِفَ ما أرادَ مِـنکَ وَ الرّابعَةُ أن تَعرفَ مایخرُجُکَ مِن دینِکَ ؛ علومی را که مردم به آن نیاز دارند در چهار چیز یافتم: اوّل اینکه پروردگار خود را بشناسی .دوم اینکه بشناسی که خداوند با تو چه کرده و به تو چه داده است .سوم اینکه بشناسی که خداوند چه چیزی از تو می خواهد. و چهارم اینکه بشناسی چه چیزی تو را از دینت خارج می­کند. (اصول کافی، جلد اول صفحه 145)

لازم به ذکر است در پایان این مراسم عزاداران شهادت امام صادق(ع)، مهمان سفره با برکت ائمه اطهار(ع) بودند.




 

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی