پنج شنبه 02 سپتامبر 2010 (Hamburg)
| فجــر | 04:21 |
| طلوع افتـاب | 06:31 |
| ظهــر | 13:20 |
| عصـــر | 17:01 |
| مغـرب | 20:33 |
| عشــاء | 21:43 |
| نیمه شب | 00:13 |
نقدها: 0
ضیافت افطاری نخبگان و برگزیدگان ایرانیدر روز جمعه 12 سپتامبر 2008 برابر با یازدهمین روز از ماه مبارک رمضان ( 22/6/87 ) جمعی از نخبگان و برگزیدگان ایرانی در محفل انسی که به دعوت مرکز اسلامی هامبورگ صورت گرفته بود گرد هم آمدند و روزه خود را در جمعی بسیار صمیمی و دوستانه افطار کردند. در این گردهمایی که گروههایی از متخصصین، پزشکان و مهندسان ایرانی در آلمان حضور داشتند ابتدا آیت الله سید عباس حسینی قائم مقامی ضمن خوشا مدگویی به حضار ، با اشاره به آیه 13 سورهء مبارکهء حجرات ، فلسفهء تکثر در آفرینش را هم ادراکی و تفاهم در عین وجود تفاوتها با توجه با اشتراکات بیان کرد و افزود :
برخی از مباحثی که قرآن بیان می کند فقط مسلمانان را مورد خطاب قرار می دهد مانند بیان برخی از احکام اسلام ولی در مواردی که موضوعات انسانی و بحث های عمومی مطرح می شود کلیهء انسانها را مورد خطاب قرار می دهد . در این آیه خداوند می فرماید ای مردم ما شما را از زن و مرد آفریدیم ، اولین پیامش این است که هیچگونه تفاوتی میان زن و مرد وجود ندارد و هویت انسانی زن و مرد یکسان است. و نکتهء دوم اینکه می گوید : شما را متکثر و از قبائل و زبان و نژادهای مختلف آفریدیم تا با یکدیگر آشنایی و تفاهم پیدا کنید .
نکتهء مهمی که در این آیه وجود دارد این است که خداوند می فرماید ما شما را مخصوصاً متنوع و با سلیقه ها و رنگهای متفاوت آفریدیم تا با یکدیگر تفاهم پیدا کنید. و لازمهء تفاهم را تکثر و وجود تفاوتها بیان می کند.
 و نتیجه ای که از این آیه گرفته می شود این است که تفاوتهای فکری ، سلیقه ای ، نژادی و زبانی نباید منشاء نزاع و جدایی شود بلکه باید منشاء دوستی و تفاهم شود. و اصولا تا تکثر و چندگانگی نباشد انسان نمی تواند تفاهم و با هم بودن را تجربه کند . اگر همهء انسانها مثل یکدیگر بودند ، در واقع تکرار « یک » بود . همچون کسی که مقابل آینه های متعدد می ایستد ، گرچه تکثّر دارد ولی تکثّر او صوری و ظاهری است . در چنین تکثّری ، اصلا تفاهم و تعارف که قرآن کریم به آن اشاره می کند معنا ندارد . آشنایی ( تعارف ) و تفاهم انسان با خودش ، بی معنا است. یک فرد ، در شرایط طبیعی با خودش تغایر و تفاوتی ندارد که بخواهد « تفاهم و تعارف » پیدا کند.
تفاهم ، متوقف بر چندگانگی ، تفاوت و تکثر است . حال خداوند در این آیه شریفه می فرماید ، اساساً آفرینش ، از همان آغاز به صورت هدفمند و فلسفه مند ، متکثر و متفاوت بوده است تا مردم در عین این تفاوت و تکثّر امکان تجربهء تفاهم ، آشنایی و دوستی با یکدیگر را داشته باشند.
وگرنه خداوند می توانست همه انسانها را شبیه یکدیگر بیافریند . همانگونه که می توانست از آغاز آنها را فاقد آزادی و اختیار بیافریند.
بنابر این تکثر و تفاوتهای اندیشگی ، ذهنی ، زبانی ، قومی و نژادی ، آفت آفرینش نیست بلکه در ذات آفرینش است و اگر به جای آنکه منشأ اختلاف ، دشمنی و ستیزه جویی شود ، به تعبیر قرآن ، منشأ شناخت ، تفاهم ، دوستی و همزیستی گردد ، آنگاه
بسیار مبارک و در راستای خواست و ارادهء الهی خواهد بود . درست همانند « آزادی » که خداوند آن را در ذات آفرینش انسان قرار داده است . ولی در عین حال ، از او خواسته که این آزادی را برای انتخاب نیکی ها بکار گیرد .
حال اگر انسان چنین کرد ، در راستای ارادهء الهی عمل کرده است و طبعاً پاداش خواهد دید اما اگر به گونه ای دیگر از آزادی بهره گرفت ، این نعمت را ضایع کرده است و باید به خداوند پاسخگو باشد. تکثر و چندگانگی نیز دقیقاً امکانی است که خداوند در متن آفرینش انسان قرار داده است و آنگاه از انسان خواسته است که این تکثر را وسیله ای برای تفاهم و دوستی قرار دهد نه برای جدال و دشمنی ! حال اگر ما انسانها از تکثّر پلی برای آشنایی و تفاهم ساختیم ، نعمت تکثّر را پاس داشته ایم وگرنه بر خلاف خواست خداوند عمل کرده و نعمت او را ضایع نموده ایم ! و همچنین اگر بخواهیم این « تکثّر » را نادیده بگیریم و تلاش کنیم از یک فکر ، یک سلیقه ، یک اندیشه ، یک شیوه و یک مدل ذهن شبیه سازی کنیم و همه را تکرار یکدیگر بدانیم ، این نیز حرکت برخلاف فلسفهء آفرینش و نادیده گرفتن ارادهء الهی است که یقینا گناهی نابخشودنی می باشد.
بی هیچ تردید قرآن ، متن مقدسی است که بطور قاطع و صریح فلسفهء « تفاهم » را تبیین نموده و در ارتباطات انسانی اصل را بر تفاهم و « درک یکدیگر » قرار داده است و اینکه در مواجههء با دگر اندیشان دینی ، به جای هر زبان دیگری ، از « زبان تفاهم » بهره می گیرد و می گوید : بیایید بر درک و شناخت مشترک و متقابل تفاهم و توافق کنیم . ( تعالوا الی کلمة سواءٍ بیننا و بینکم ) ، دقیقاً به همین دلیل است.
قائم مقامی در پایان ماه مبارک رمضان را فرصتی برای تجربه صفات نیکو و کسب مهارت در خوبی ها و نیکی ها و از جمله در فکر یکدیگر بودن و به یکدیگر محبت ورزیدن دانست و سنت افطاری در این ماه را در همین راستا توصیف کرد و افزود : « در این جلسات که ما برای آتکه هیچ جنبهء رسمی نداشته باشد آن را « محفل انس » نامیده ایم و خوشبختانه امسال پنجمین سال آن را برگزار می کنیم ، در واقع نمادی از این « با هم بودن » در مدرسهء رمضان است » .
در ادامه حجت الاسلام والمسلمین دکتر سید محمد ناصر تقوی معاون مرکز اسلامی هامبورگ برگزید
 ه ای از غزلیات و سروده های خویش که مجموعهء کامل آن نیز در دیوان « بادهء اسرار » به چاپ رسیده است را قرائت نمود که تحسین حضار را برانگیخت. و سپس چند نفر از حاضران به ایراد سخن پرداختند و ضمن ابراز تشکر از این ابتکار مرکز اسلامی که اینک به صورت یک سنت در آمده است نقطه نظرات خود را بیان نمودند و خواهان تکرار چنین جلساتی شدند. در خاتمه این محفل دوستانه که تا پاسی از شب بطول انجامید ، گروه تواشیح جوانان مرکز اسلامی هامبورگ به اجرای زیبای چند برنامه تواشیح پرداختند که توجه حضار را نیز برانگیخت و در پی آن میهمانان به گرفتن عکسهای یادگاری در این شب خاطره انگیز و گفتگوهای صمیمانه پرداختند.
تصاویر بیشتر |