پنج شنبه 02 سپتامبر 2010 (Hamburg)
فجــر 04:21
طلوع افتـاب 06:31
ظهــر 13:20
عصـــر 17:01
مغـرب 20:33
عشــاء 21:43
نیمه شب 00:13
صفحه اصـلی :: اخبار :: آرشيو :: 2009.10.21 - مراسم سوگواری شهادت حضرت امام جعفر صادق (ع)...
نقدها: 0

مراسم سوگواری شهادت حضرت امام جعفر صادق (ع) در مرکز اسلامی هامبورگ

همزمان با ایام شهادت ششمین نور سرمدی و احیاگر مذهب تشیع حضرت امام جعفر صادق (ع)  ( پنجشنبه 15 اکتبر 2009 ) مرکز اسلامی هامبورگ صحنه ی حضور مسلمانان و عاشقان اهل بیت عصمت و طهارت (ع) بود که با برپایی مراسم سوگواری و عزاداری ، مراتب ارادت خود را به آن امام همام ابراز داشتند.
در این مراسم بعد از اقامه ی نماز جماعت مغرب و عشاء ، امام و مدیر محترم مرکز اسلامی هامبورگ به ایراد سخنرانی پرداختند.  
ایشان نخست چند مسئله در باب احکام وضوء بیان نمودند. و سپس اجمالی از دوران زندگی حضرت امام صادق (ع) را اشاره کردند و افزودند : حضرت امام جعفر صادق (ع) در سال 83 بعد از هجرت به دنیا آمدند و در سال 148 هجری به دستور منصور دوانیقی به شهادت رسیدند و بر اساس این قول آن حضرت 65 سال عمر کردند و در میان امامان عمرشان از همه بیشتر بوده است. امام صادق (ع) 50 سال در دوران بنی امیه و 15 سال در دوران خلافت خلفای عباسی زندگی کرده اند و در واقع بین بنی امیه و بنی عباس درگیریهایی بوجود آمده بود و فرصتی پیش آمد که در اواخر عمر امام باقر(ع) تحول علمی را بوجود آوردند. مادر بزرگوار حضرت امام صادق (ع) ام فروه از نوادگان محمد بن ابوبکر و شخصیتی بسیار بزرگ بودند. امام صادق (ع) در رابطه با مادرشان می فرمایند : کانت امی ممن امنت واتقت و أحسنت والله یحب المحسنین . مادر بزرگوار من ، مؤمنه بود و حقیقت ایمان در دل و جانش رسوخ کرده بود ، دوم با تقوا بود و سوم اهل احسان بود و خداوند هم اهل احسان را دوست می دارد.
مدیر مرکز اسلامی هامبورگ در ادامه با اشاره به ابعاد گوناگون شخصیت والای حضرت امام جعفر صادق (ع) به تشریح و تبیین بعد علمی شخصیت آن حضرت پرداختند و افزودند :
در رابطه با شخصیت حضرت امام صادق (ع) بحث های زیادی قابل طرح است از جمله این که آن امام بزرگوار امام است به این معنا که این طور نیست که حضرت در نزد دانشمندی درس خوانده باشد بلکه علم امام ، علم الهی و لدنّی است و سرچشمه آن الهام الهی و از حقیقت وحی است و در این زمینه روایات بسیاری هم نقل شده است . امام صادق (ع) می فرمایند : من عالم به کتاب خدا هستم و کتاب الهی هم همه مسائل را شامل می شود و من همه مسائل را می دانم. و خیلی از دانشمندان هم به این مطلب اقرار کرده اند . ابو حنیفه که ازدانشمندان بزرگ اهل سنت است درباره امام صادق (ع) گفته است : اعلم ( داناتر ) و اتقی ( پرهیزگارتر ) و افقه ( فقیه تر )  از جعفر بن محمد سراغ نداریم. کل ائمه اهل سنت یا به طور مستقیم یا با واسطه شاگرد امام صادق (ع) بوده اند . ودر تمام کتب و مطالبی را که درباره امام صادق (ع) نوشته شده است هیچ کدام خود را عالم تر و باتقوا تر از آن حضرت نمی دانستند.  
امام صادق (ع) فرمودند : من اسم اعظم خدا را می دانم و در جایی دیگر می فرمایند من به اسباب و مسببات و همه مسائل عالم آگاه هستم و برخی اوقات می فرمودند : سلونی قبل ان تفقدونی ، یعنی همان جمله ای را که امیر المؤمنین (ع) مکرر می فرمودند ، امام صادق (ع) هم همان جمله را بیان می نمودند . و در جای دیگری می فرمایند : ملائکه و جبرئیل به همین خانه و خانواده نازل می شود ، این خانه ، خانه نبوت است و فرشتگان افتخارشان بوده است که در این خانه رفت و آمد کنند. و در شب قدر فرشته های الهی و بلکه بزرگترین امین وحی ، کسی که مقام روح الامین را دارد بر امام نازل می شود و لذا امام چنین جایگاهی را دارد. امام (ع) در جای دیگری می فرمایند : من وارث علم همه ی پیامبران الهی هستم و وارث علم پیامبر اکرم (ص) هستم . و لذا یکی از بحث های مهمی که در رابطه با امام مطرح است این است که علم امام علم الهی و لدنی است و البته هر کسی که قلبش که مرکز ادراکات است این شرایط و زمینه را داشته باشد می تواند از این شرایط بهره مند شود.
حجت الاسلام والمسلمین دکتر رمضانی در بخش دیگری از سخنانشان ، یکی از وظایف مهم امام را دفاع از محتوای اسلام و مرجعیت علمی امام بیان کردند و افزودند : امام وظایف مختلفی دارد که دو وظیفه از اهمیت بیشتری برخوردار است ، یکی اداره ی امور مسلمانان است که این شرایط برای دوران امام صادق (ع) فراهم نبود و برای بسیاری از امامان دیگر هم فراهم نبود . یکی دیگر از وظایف امام دفاع از محتوای اسلام است یعنی بحث مرجعیت علمی امام است . امام مرجع علمی است یعنی باب الحکمه است ، باب العلم ، باب المعرفه ، باب الجنه است . و این جمله که پیامبر (ص) فرموده اند که انا مدینة العلم و علی بابها ، انا مدینة الجنه و علی بابها ، این تعابیر فقط در مورد حضرت علی (ع) نیست ، بلکه در مورد همه ی ائمه معصومین (ع) است . اهل بیت (ع) باب الله هستند و اگر انسان می خواهد به معارف الهی دست یابد باید از این کانال باشد . چنانکه می فرمایند : بنا عرف الله ، بواسطه ی ماست که شما به معرفت الهی دست پیدا می کنید و بنا عبد الله ، حتی اگر می خواهید بندگی هم درست باشد باید از این کانال باشد. بنا وحد الله و اگر می خواهید به حقیقت توحید دست بیابید باید از طریق ما باشد.
خانهء امام صادق (ع) مانند یک دانشگاه بود و شاگردان زیادی را در زمینه های مختلف تربیت کردند. ابتدا استعداد شناسی می کردند و بعد به تربیت می پرداختند.  یکی را در باب توحید و عرفان تربیت کردند ، شاگردانی را مانند ابان بن تغلب در باب ادبیات تربیت نمودند . در باب علوم طبیعی شاگردانی را مانند ابن حیان و هاشم بن سالم را در باب کلام تربیت کردند.
امام باقر (ع) می فرمایند شما علم را پیدا نمی کنید مگر نزد خاندان اهل بیت (ع) . اگر کسی قرآن را به معنای واقعی کلمه می خواهد بفهمد آن را باید از طریق ائمه (ع) درک نماید.
روایتی از زمان امام صادق (ع) نقل شده است که شخصی با نام « عنوان بصری » در زمان امام صادق (ع) زندگی می کرد ایشان 94 سال سن داشت و پیش اساتید متعددی عمر خود را به تحصیل علوم مختلف گذرانده بود ولی به آرامش روحی نرسیده بود و احساس کمبود می کرد . مدتی در پی این بود که از محضر امام صادق (ع) کسب علم نماید ولی آن حضرت ایشان را نمی پذیرفت . ایشان روزی کنار قبر رسول الله (ص) رفت و متوسل شد و از پیامبر خواست که محبت او را در دل امام صادق (ع) بیاندازند و بعد از توسل به خانهء امام صادق (ع) رفت . امام او را پذیرفتند و پرسیدند برای چه به نزد من آمده ای ؟ گفت به دنبال کسب علم و دانش ، امام فرمودند : 94 سال به دنبال کسب علم و دانش بودی آیا کافی نیست ؟ عرض کرد هنوز به آن چیزی که می خواستم برسم نرسیده ام. بعد امام صادق (ع) جملهء زیبایی را فرمودند : لیس العلم کثرة التعلیم والتعلم ، لکن العلم نور یقذفه الله فی قلب سلیم . علم به کثرت تعلیم و تعلم و زیادی آموختن نیست ، علم نور است ، علم وقتی که نور باشد در هر قلبی هم وارد نمی شود و قلب باید شرایط و زمینه را داشته باشد تا بتواند از این بهره مند شود .این یک جمله در واقع به « عنوان بصری » آموخت که هر آنچه تا به حال آموخته بودی علم نبود و علم نور است و به انسان روشنایی می دهد.
و لذا آن مسئله ای که مهم است این است که این ائمه را به عنوان مرجع علمی و دینی بپذیریم و با آنها ارتباط برقرار نماییم و الان می توانیم از طریق کتب و احادیث و روایاتی که از آنها بر جای مانده است با ائمه معصومین (ع) ارتباط برقرار کنیم و بکوشیم که خودمان را از لحاظ فکری و اخلاقی به آنها نزدیک کنیم. 
تصــاویر بیشتر